Πώς υποδέχθηκαν οι κριτικοί τον Εχθρό

IMG_1944nikolopaido

«..Τι είναι αυτό που κάνει μια ταινία επίκαιρη; Τωρινή; Αναγκαία;…Ο Τσεμπερόπουλος στήνει ένα θρίλερ ηθικής αγωνίας που λειτουργεί αποτελεσματικά, δίχως διδακτισμό κι απλοϊκές ηθικολογίες. …η ταινία κατορθώνει να σε εμπλέκει απόλυτα, να κεντρίζει το ενδιαφέρον σου ως το τέλος και ευτυχώς να μην προσφέρει εύκολες απαντήσεις και ένα βολικό φινάλε …» Γιώργος Κρασσακόπουλος, AthensVoice

«… Σενάριο από τα καλύτερα που έχουν γραφτεί, σκηνοθεσία ώριμη και αποτελεσματική, ερμηνείες από Μαυροματάκη, Γάλλο, Μαρία Ζορμπά καθοριστικές για το εξαιρετικό αποτέλεσμα…» Κώστας Τερζής, Η Αυγή

«… μια ταινία σοβαρή, χωρίς υποχωρήσεις, με ωραία ατμόσφαιρα, ευαισθησία αλλά και σατιρική διάθεση …» Νίνος Φένεκ Μικελίδης, Ελευθεροτυπία

«…Υποδειγματικά δομημένο σενάριο… απόλυτα πειστικοί πρωταγωνιστές … πρόκειται για έναν άνθρωπο -αλλά και μια ολόκληρη χώρα- μετέωρους ανάμεσα σε δύο δρόμους … δεχίνει τα ιδεολογικά και ψυχολογικά αδιέξοδα με αφοπλιστική σαφήνεια … η σκηνοθεσία υπηρετεί διακριτικά χωρίς διδακτισμό … Ένα κομψά λαϊκό σινεμά…» Χρήστος Μήτσης, Αθηνόραμα 

«… ένα χορταστικό κοινωνικό θρίλερ που αντιμετωπίζει τη σύγχρονη πραγματικότητα με τέχνη και τεχνική, με εξαιρετικό τον Μ.Μαυροματάκη, το σενάριο του Τσίρου υπηρετεί με μετρονόμο τόσο το σασπένς που κρατά το ενδιαφέρον, όσο και το εσωτερικό ξεφλούδισμα των ηρώων του …» Τάσος Θεοδωρόπουλος, iefimerida

«…Χωρίς  εμμονές, συναισθηματισμούς και αγκυλώσεις, αλλά με ειλικρίνεια και καθαρή ματιά… μια από τις πιο σημαντικές ελληνικές των τελευταίων χρόνων -κατά την ταπεινή μου άποψη- η καλύτερη ελληνική ταινία της σεζόν… Τολμηρός, διεισδυτικός, συνεπής “Ο εχθρός μου”, όχι μόνο δεν έχει να ζηλέψει τίποτε από ξένες ταινίες με παρόμοια θέματα., αλλά ίσως να είναι και πολύ καλύτερή τους…» Στράτος Κερσανίδης (left.gr) 

«… Επιστροφή Τσεμπερόπουλου με θέμα τη χαμένη τιμή του νεοέλληνα, με ένα ευπρόσδεκτο, βατό και γοργό κινηματογραφικό αντίδοτο στον στυλιστικό «διεθνισμό» … Η ταινία του αναπνέει σωστά, μιλάει με φυσικότητα, κινείται με ρεαλισμό,εξελίσσεται με αληθοφάνεια…»  Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος, Lifo

«… στιβαρός και ευαίσθητος ο σκηνοθέτης, παρατηρητής της εσωτερικής ανθρώπινης σύγκρουσης, … καταφέρνει με ανεπιτήδευτη άνεση να αποφύγει τις ευκολίες, να βυθιστεί στις γκρίζες ζώνες της σύγχρονης ζωής … Εύσημα στον Γιώργο Γάλλο, σ’ έναν δεύτερο ρόλο-κλειδί που αξίζει βραβεία …»  Λήδα Γαλανού, Εφημερίδα των Συντακτών

«..ο σκηνοθέτης εισβάλει πάλι στα χωράφια του ανθρώπινου ρεαλιστικού σινεμά. Χωρίς τυμπανοκρουσίες κάνει αληθινό σινεμά, ειλικρινές και λιτό, αλλά με ένταση…» «http://diavasinet.gr/?p=2871

«…Ρεσιτάλ ερμηνείας από τον Μαυροματάκη και δυνατή επιστροφή του Τσεμπερόπουλου. … Ακόμη κι αν οι ελληνικές ταινίες δεν είναι πρώτες στη λίστα σας, σε αυτήν εδώ αξίζει να δώσετε μια ευκαιρία. Το θέαμα- και κυρίως το συναίσθημα- θα σας αγγίξουν …» Μικαέλα Ροβατζά, 7 ΜΕΡΕΣ tv

«... Ο Τσεμπερόπουλος πλησιάζει το δράμα του με σοβαρότητα και αυτοκυριαρχία. Εξισορροπεί με λεπτότητα την ανάγκη του ήρωα του για δικαιοσύνη, με συναίσθηση ότι οι κοινωνικές ανισότητες είναι η πραγματική αιτία της τυφλής βίας. Αγγίζει προσεκτικά τον ανερχόμενο ρατσισμό και την ξενοφοβία, ρίχνει φως στην δυνατότητα του απλού ανθρώπου για ακραία βία, αλλά και στην ανθρωπιά που βρίσκεται κρυμμένη και στις πιό σκοτεινές καρδιές.. » cineuropa.org

«…Μια ταινία ηθικών διλημμάτων λεπτών αποχρώσεων, εξετάζει όχι μόνο τη βία και την ανομία της σημερινής ζωής στην Αθήνα, αλλά και το αν μπορεί ένας άνθρωπος να επανέλθει μετά τη διάλυση των ‘πιστεύω’ του…» denverfilmfestival.org

«…Η πιο σημαντκή για μένα ταινία του 2013. Η κάμερα του Τσεμπερόπουλου αεικίνητη, χωρίς να καταντά κουραστική…η μουσική καθοριστική… οι ερμηνευτές λιτοί, δωρικοί, αλλά με ερμηνείες συγκλονιστικές… Μια ταινία με ξεκάθαρες καταβολές, σκοπούς, στόχους, αποτέλεσμα. Που ήρθε να μιλήσει σκληρά μεν, αλλά ανθρώπινα στην ψυχή μας. Να μας κάνει να σκεφθούμε. Και το κυριότερο, που είναι όντως ταινία. Δεν υποδύεται οτι είναι.. …» Νίκος Κουλαυτάκης, cinemad

«...’τροφή προς σκέψη’, που σε σφήνει στο τέλος να σκεφτείς το τι θα έκανες εσύ, εάν ήσουν στη θέση του πρωταγωνιστή… πολύ απλά, επειδή μπορεί ανά πάσα στιγμή να συμβεί στον καθένα μας…» blogger Πρέζα TV, στο protagon.gr

«.. Ποιός είναι ο πραγματικός εαυτός σου και ποιός ο πραγματικός εχθρός σου; Η ταινία «Ο Εχθρός Μου» κατάφερε να ενοχλήσει με έναν επίκαιρο τρόπο, να προβληματίσει χωρίς την ευκολία των βεβαιοτήτων, να ρίξει και ορισμένα χαστούκια …” Δημήτρης Θεοδωρόπουλος, ΒHmagazino

  «…Ταινία τολμηρή και το λέω εντελώς θετικά. Γεγονότα σαν κι αυτά της ταινίας είναι στην καθημερινή πια ατζέντα … τίποτα δεν (μπορεί να) είναι στο απυρόβλητο της τέχνης.. όλα παίζονται στο «πώς»; Ο Τσεμπερόπουλος αναδεικνύει όλες εκείνες τις γκρίζες περιοχές που έχουμε σήμερα γύρω. Κάνοντάς μας να αναρωτηθούμε πρωτίστως για τον ίδιο μας τον εαυτό…» Ευάννα Βενάρδου, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

  «… Πολιτικό σχόλιο, κοινωνική κατάθεση ψυχής  με φόντο και μόνο την  κρίση που γίνεται πλέον κρίση αξιών, ήθους και ψυχισμού, «Ο Εχθρός Μου» είναι αυτό που αποκαλούμε πραγματικό σινεμά. Μια ιστορία που μας γεμίζει με ζωή...» Νέστορας Πουλάκος, sevenart

  «… Ο Τσεμπερόπουλος με καίρια μεστότητα και μοναδική ευαισθησία κινηματογραφεί ένα πολυεπίπεδο κοινωνικό ψυχογράφημα, με εκπληκτική ποιητική ρεαλισμού…Υποδειγματική διανομή και εξαίρετοι συντελεστές που συμβάλουν με συν-δημιουργική σύμπνοια: συνταρακτικός ο Μανώλης Μαυροματάκης, με ερμηνεία αποχρώσεων που ηλεκτρίζουν… ανεπανάληπτος και ο Γιώργος Γάλλος … θαυμάσιοι η Μαρία Ζορμπά, Ηλίας Μουλάς και Αριάδνη Καβαλιέρου… Εξαιρετική ταινία, στιβαρή και πολύπτυχη που αξίζει ιδιαίτερης προσοχής..…» Μιχάλης Ταμπούκας, εφημερ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Λάρισσας

“…Από τις πιο ενδιαφέρουσες ταινίες της φετινής σεζόν… Προσεκτική και ισορροπημένη στις απεικονίσεις των χαρακτήρων της, ώστε να μην ξεπέφτει στη στερεοτυπία.. Εξαιρετικά εκφραστικές η φωτογραφία του Βαγγέλη Κατριτζιδάκη και η μουσική του Άκη Δαούτη..ένα σχόλιο για τη σημερινή εύθραυστη κοινωνική κατάσταση στη χώρα. Εξαιρετικές και οι ερμηνείες απ’ όλο το καστ, και ιδιαιτέρως από τον Μαυροματάκη..“http://www.patris.gr/articles/252123#.UoyqQyggGbx

«…Χρόνια είχα να δω μια ταινία που να με συναρπάσει… που δεν έχει ψήγμα υπερβολής, και ταυτόχρονα δεν πέφτει στην παγίδα να μιλήσει για ‘λύσεις’. Από την αρχή μέχρι το τέλος της, σε καλεί να σκύψεις και να κοιτάξεις τον συλλογικό μας εαυτό όπως ακριβώς είναι -δίχως ίχνος ωραιοποίησης ή ιδεολογικοποίησης….» http://skatzoxoiros.wordpress.com/2013/11/20/o-εχθρός-μου-2013-του-γιώργου-τσεμπερόπουλ/

«…ρεαλιστική αλλά και βαθιά ανθρώπινη… εξαιρετικό δείγμα καλού λαϊκού σινεμά που μιλά στην καρδιά και στο μυαλό. Ο Εχθρός μου είναι μια ταινία που αξίζει να δείτε…» http://filmbaker.blogspot.gr/

Μια επιστολή από τον Ανδρέα Θωμόπουλο

Γιώργο καλημέρα.

Ο Εχθρός σου που είδα χθες μου έβγαλε τη ψυχή γιατί…

Είναι η πρώτη ελληνική ταινία που παρακολούθησα απνευστί απ’το πρώτο ως το τελευταίο καρέ. Η δουλειά σου στον ρυθμό, στην οικονομία, στη συγκρότηση, στον πυρετό που γέννησες με το παίξιμο όλων των ηθοποιών, απ’τον πρώτο ως τη Ρουμάνα κι απ’τον Παπαγεωργίου ως τον χωριάτη παππού στον τάφο, δεν μου επέτρεψαν όχι περιθώριο κριτικής αλλά ούτε καν να αμφισβητήσω, έστω στο ελάχιστο, πως τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι ή να εξελιχθούν διαφορετικά. Στο δίλημμά σου περί ηθικής – που καλά κάνεις και το έχεις (όταν η τέχνη φτάνει στα οριακά της ύψη πάντα υπάρχουν αυτά τα διλήμματα) – την απάντηση βρες την στον Ευριπίδη και τη Μήδεια. Αυτή σκότωσε τα παιδιά της από ανάγκη εκδίκησης (και από φόβο, αν διαβαστεί το έργο σωστά). Κι ο Ευριπίδης στο τέλος την ‘σώζει’ με το να φέρει τον παππού της τον Ήλιο να την πάρει με το άρμα του. Ο δικός σου ‘δολοφόνος’ σκοτώνει από φόβο (και εκδίκηση, αν επίσης διαβαστεί βαθειά). Κι ο συγγραφέας κι η ματιά σου τον αφήνουν στη μέση του πουθενά να βράζει στο δίλημμα της ηθικής, που καλά κάνει και το έχει! Υποκλίνομαι. Μίλησες για ένα βαθύτατο πρόβλημα, Γιώργο, χωρίς να μπλέξεις με τη λύση του, ευτυχώς. Γιατί σ’ αυτή την περίπτωση η λύση του, περιέργως και μαγικά, βρίσκεται στη παράθεση του προβλήματος και μόνο. Πώς; Σκέψου πόσες γυναίκες θα είχαν σκοτώσει τα παιδιά τους από πρωτόγονη ανάγκη εκδίκησης για μια αναίτια συμφορά αν ο Ευριπίδης δεν είχε μιλήσει για τη Μήδεια. Το ότι μίλησε γι αυτήν υποχρέωσε συνειδήσεις να αρχίσουν να συνειδητοποιούν. Ε, αυτό κάνατε ο συγγραφέας σου κι εσύ (συνειδητά;)… Εύγε. Τέλος, την αξία της ταινίας την σφραγίζει η λαϊκότητά της. Είθε να έχει καλό ταξίδι. Γιατί, τόσο εσύ κι ο συγγραφέας σου, όσο κι οι ηθοποιοί σου κι ο φωτογράφος κι οι μουσικοί κι όσοι συνέπραξαν στο να γεννηθεί τέτοιος πυρετός, το αξίζετε.

Αντρέας Θωμόπουλος

Νοε.’13

«Το καλό σινεμά αξίζει να παίζεται σε γεμάτες αίθουσες»

τσε

Ερ: Ανήκετε σε μια εποχή «παραμυθάδων» την ώρα που τα φεστιβάλ προωθούν γκρίζες ταινίες απαισιόδοξων νέων δημιουργών…

Απ: Εχουμε εξαιρετικούς νέους σκηνοθέτες, που όμως προτιμούν να απευθύνονται στους απόλυτα σινεφίλ και στις αυλές των ευρωπαϊκών φεστιβάλ. Στοχεύουν, δηλαδή, σε κάτι δύσκολο, τα καταφέρνουν πολύ καλά και τους αξίζουν πολλά συγχαρητήρια. Εμένα μου αρέσει να λέω ιστορίες που να διαπερνούν περισσότερο κόσμο. Από πιτσιρίκι έλεγα ιστορίες, και με τα παιδιά μου λέγαμε δικά μας παραμύθια. Το καλό σινεμά αξίζει να παίζεται σε γεμάτες αίθουσες. Ο,τι ταινία και να έχεις φτιάξει, ό,τι στόχο και να έχεις βάλει, στο βάθος σου, ανομολόγητα ίσως, θέλεις να πάρεις και τα βραβεία και το κοινό. Αν πετύχεις να λειτουργήσει η μαγεία του κινηματογράφου στη μεγάλη οθόνη μιας σκοτεινής γεμάτης αίθουσας και αν αισθανθείς τον κόσμο ηλεκτρισμένο σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού που εσύ θέλησες να τον πας, όταν στο τέλος ανάβουν τα φώτα και τους βλέπεις να ξυπνάνε από το δικό σου όνειρο, τότε είναι η ώρα της απόλαυσης –που λέμε και στο σεξ. Είναι η κορύφωση μιας ερωτικής πράξης που άρχισε πριν από καιρό μ’ ένα χαρτί και ένα μολύβι. Αυτό επιδιώκουμε, νομίζω, όλοι οι σκηνοθέτες, όποια και να ‘ναι η γραφή μας. Δεν υπάρχουν νέοι και γέροι, υπάρχουν αυτοί που βάζουν καρδιά και αυτοί που βάζουν μόνον το μυαλό.

Ολόκληρη η συνέντευξη του Γιώργου Τσεμπερόπουλου στο Homme magazine και τον Χρήστο Παρίδη: http://www.hommemagazine.gr/article.asp?catid=30715&subid=2&pubid=63901532